Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for december, 2010

Semiramide, belcanto hoogtepunt in de Vlaamse Opera

Rossini

De belcanto liefhebbers zijn deze maand in de Vlaamse opera aan hun trekken gekomen want op het programma stond de opera Semiramide. Een opera seria die Rossini schreef voordat hij van Italië naar Frankrijk verhuisde. De Italiaan schreef 39 opera’s. Met succes, want hij was in geheel Europa uitermate populair. Toch zou hij er al op zijn 37e jaar de brui aan geven. Voordat hij in 1823 naar Frankrijk vertrok schreef hij nog Semiramide. Een virtuoos werk waarin tal van primadonna’s schitterden. Denk aan Colibran, de eerste echtgenote van Rossini, de legendarische Malibran, Pasta, Grisi en Joan Suthertland. Ook in Antwerpen stonden uitstekende zangers op het podium. De Zweedse Ann Hallenberg was voor mij de ster van de avond. Zij zong de broekenrol van Arcase. Deze alt beschikt over een prachtige stem die zij naar believen kan kleuren. Ook haar wijze van acteren maakte diepe indruk. Zij was krijgsheer en gelijktijdig een verliefde jongeling die zijn moeder Semiramide tot bijna het einde van de opera beminde. En lastige rol die haar goed afging. Semiramide werd vertolkt door de Griekse coloratuursopraan Myrto Papatanasiu. Zij zong schijnbaar moeiteloos haar topnoten. Hoogtepunt van de voorstelling waren de duetten russen Arcase en Semiramide. Zij werden prachtig gezongen en herinnerden me aan een dvd opname waarin June Anderson en Marylin Horne deze samenzang voor hun rekening namen. In beide uitvoeringen was sprake van een totale versmelting van de stemmen van twee topzangeressen. De Oostenrijkse bariton Jozef Wagner die twee jaar geleden in de Vlaamse Opera al te horen was als Alfonso in Cosi fan tutte vulde de rol van Assur in. Hij is een Assyrische prins die aanspraak wil maken op de troon. Hij toonde in de laatste scènes dat belcanto goed samen kan gaan met dramatische kracht. Met zijn krachtige stem imponeerde hij zijn tegenstanders maar ook de toeschouwers in de zaal. Deze sprankelende opera werd gedirigeerd door niemand minder dan de Italiaanse dirigent Alberto Zedda. Deze oude rot in het vak is een Rossini specialist en artistiek directeur van het Rossini festival en van de Accademia Rossiniana in Pesaro. Hij oogstte met het door hem geleide Symfonisch orkest van de Vlaamse Opera terecht een stevig applaus. Regisseur Nigel Lowery creëerde de decors die verwezen naar het gebombardeerde paleis van Sadam Hoessein. Een goede vondst! Van de bedoeling van een aantal objecten op het podium snapte ik niet veel. Zo nu en dan werd een glittergordijn in beweging gezet om solisten af te zonderen van de andere protagonisten. Er waren kisten en blokken op het podium waarmee door het goedzingende koor overbodig werd gemanipuleerd. Maar wie daarover zeurt moet thuis blijven. Ik heb genoten van belcantozang die verder gaat dan zangacrobatiek. Het was een genot om te luisteren naar de gedoseerde muzikale versieringen: de loopjes en de trillers en de soms bij Rossini horende koortsachtige orkestklank. Waarachtig geen verloren avond.

Advertenties

Read Full Post »

Don Carlos: Grand Opéra met vitale muziek

auto -da-fé

In het kader van een vredesverdrag tussen Spanje en Frankrijk moet de Spaanse prins Don Carlos trouwen met Elisabeth, de dochter van de Franse koning. Bij hun eerste ontmoeting worden ze verliefd op elkaar, maar hun geluk is van korte duur omdat Elisabeth te horen krijgt dat ze met de vader van Carlos moet huwen. Mensen, mensen. Deze gang van zaken heeft vreselijke gevolgen! Elisabeth ondergaat een gedwongen en ongelukkig huwelijk waarin ze haar verlangen om naar Frankrijk terug te keren moet opgeven, Koning Philips II is eenzaam en voelt zich onbemind door zijn vrouw, Carlos blijft verliefd op zijn onbereikbare stiefmoeder en dan is er aan het Spaanse hof nog een prinses Eboli die haar liefde voor Carlos onbeantwoord ziet en tot overmaat van ramp overspel met de koning pleegt. Geen mens is gelukkig. Alle liefdesaffaires in deze zwarte opera zijn tot mislukking gedoemd. Het is geen opera die een moment van vrolijkheid kent, behoudens een kort ballet. Toch is de muziek van Verdi zo spannend en zijn de melodieën zo fascinerend en vitaal dat ik hem met Othello tot mijn lievelingsopera’s reken. De toeschouwers in de Metropolitan en de bezoekers van de Pathé theaters moeten ademloos hebben toegekeken hoe dit drama van Schiller zich ontwikkelde. Alle noodzakelijke ingrediënten waren aanwezig voor een voorstelling waarmee regisseur Nicholas Hytner afrekende met het zogenaamde ‘regietheater’. Een prachtig spelend orkest onder leiding van de nog jonge en in Rotterdam bekende, Canadese dirigent Yannick Nézet-Séguin hield de spanning tot het laatste moment vast. Hij gaf de solisten alle gelegenheid om zich van hun beste kant te laten zien. De uitvoering betrof een co productie van het Royal Operahouse Covent Garden, de nationale opera van Noorwegen en de Metropolitan van New York. Was in Londen in 2008 nog de hoofdrol van Carlos weggelegd voor Jonas Kaufmann, nu kon Roberto Alagna tonen dat zijn inzinkingen voorbij zijn. Hij was in topvorm evenals Keenlyside die een overtuigende Rodrigo op het podium zette. Ik wil me verder in dit verslag beperken tot de scènes die me het meest raakten. Ik denk dan aan de dialoog tussen de koning en Rodrigo. De koning onderdrukte de door Spanje bezette landen door veel bloed te laten vloeien. Rodrigo komt voor die volkeren op. Vooral voor de onderdrukten in Vlaanderen. Hij provoceert Philips. De koning probeert zich te rechtvaardigen door te wijzen op de vrede die door zijn bloedig beleid tussen de landen heerst. Rodrigo zegt: ‘U hebt het over een vrede van het kerkhof! O koning laat mij in de toekomst bij uw naam niet moeten zeggen: hij was een Nero! Is dat de vrede die u ons geeft?’. Rodrigo nam geen blad voor de mond tegenover zijn vorst. Hij las de strenge, gevoelloos lijkende koning de les zonder dat die zich tegen hem keerde. Later toen Philips onder zijn ogen tijdens een uitbarsting zijn vrouw Elisabeth beledigde, riep hij: ’Sire, aan u is de halve aarde onderworpen. Bent u dan, in uw uitgestrekte rijk, de enige die u niet in uw macht heeft?’.Moedig, maar ook hij ontsnapt niet aan de dood door toedoen van de groot inquisiteur die het leven van de markies van Posa (Rodrigo) bij de koning  opeist omdat hij hem beschouwt als vijand van de kerk. Dat gebeurt bij een ontmoeting tussen de kerk- en de wereldvorst tijdens een aangrijpende dialoog waarin de macht van de troon moet wijken voor die van het altaar. De koning beseft dat hij zijn macht voor een belangrijk deel te danken heeft aan deze niets ontziende vreselijke man in zijn kerkgewaad. Een ander scène die me erg aangreep speelt zich af in het paleis. Philips zit in een groot vertrek aan een tafel waarop twee kaarsen branden. Hij laat voor het eerst in de openingsaria van het vierde bedrijf iets van zijn ware gevoelens blijken. ’Zij, (Elisabeth) heeft nooit van me gehouden. Haar hart is voor mij gesloten, ze heeft me nooit bemind.’ Maar er is meer. Hij vreest verraad, betreurt dat hij niet in de harten van zijn medemensen kan kijken, zijn nachtrust is een kwelling, zijn zoon Carlos een rebel. ‘Slapen zal ik pas in mijn koningsmantel, als voor mij de laatste dag verstreken is.’ Deze belangrijke rol wordt door de bas Ferruccio Furlanetto met zijn mooie donkere stem zeer expressief vertolkt. Dat geldt ook voor de protagonist van Elisabeth de Valois. De Russin Mariana Poplavskaya beeldt een uiterst kwetsbare vrouw uit. Zij slaagt er in je te ontroeren vooral wanneer ze gebruik maakt van haar zachte tonen. U hebt het al weer begrepen. Ik zag een prachtige Italiaanse uitvoering van Don Carlo oorspronkelijk geschreven als een grand Opéra op verzoek van de Fransen. En denk aan de laatste woorden van keizer Karek V. ‘ Het lijden is onoverkomelijk en stopt pas in de hemel.’

Read Full Post »

December opera maand op Nederland 2

In de maand december kunnen operaliefhebbers hun hart ophalen. Iedere zondagmiddag wordt een uitvoering getoond van een door de Nederlandse opera uitgevoerde productie in 2010.

Zondag 5 december….. Roméo et Juliette  van Charles  Gounod

Zondag 12 december… Der Fliegende Holländer van Richard.Wagner 

Zondag 19 december… La fanciulla del West van Giacomo Puccini

Zondag 26 december …Les Troyens  deel 1 van Hector Berlio

Zondag 2 januari 2011.. Les Troyens deel 2 van Hector Berlioz

Alle uitzendingen vangen aan om  13.00 uur op  Nederland 2

Read Full Post »

Gioachino Rossini in de Vlaamse Opera

Gioachino Rossini

De Vlaamse opera in Antwerpen voert in de periode 12 tot en met 26 december 2010 de opera Semiramide van Rossini uit. Het sprankelende werk van deze Italiaanse componist staat onder leiding van Alberto Zedda. De regie is in handen van Nigel Lowery. In januari kunt u voor deze productie terecht in Gent.

Read Full Post »

Operahuis Metropolitan.

De Metropolitan Opera in New York zendt de komende maanden acht fantastische producties uit in haar ‘Live in HD’-programma. In Nederland zijn deze te zien in de bioscopen van Pathé. Dus ook in de voormalige MustSee bioscopen in Breda en Tilburg.

Hieronder het volledige overzicht.
Zaterdag 11 december 2010– Don Carlo
Dirigent: Yannick Nézet-Séguin
Solisten: o.a. Marina Poplavskaya, Anna Smirnova, Roberto Alagna, Simon Keenlyside, Ferruccio Furlanetto en Eric Halfvarson
Zaterdag 8 januari 2011– La Fanciulla del West
Dirigent: Nicola Luisotti
Solisten: o.a. Deborah Voigt, Marcello Giordani en Juha Uusitalo
Zaterdag 26 februari 2011– Iphigénie en Tauride
Dirigent: Patrick Summers
Solisten: o.a. Susan Graham, Plácido Domingo, Paul Groves en Gordon Hawkins
Zaterdag 19 maart 2011– Lucia di Lammermoor
Dirigent: Patrick Summers
Solisten: o.a. Natalie Dessay, Joseph Calleja, Ludovic Tézier en Kwangchul Youn
Zaterdag 9 april 2011– Le Comte Ory
Dirigent: Maurizio Benini
Solisten: o.a. Diana Damrau, Joyce DiDonato, Juan Diego Flórez, Michele Pertusi en Stéphane Degout
Zaterdag 23 april 2011– Capriccio
Dirigent: Andrew Davis
Solisten: Renée Fleming, Sarah Connolly, Joseph Kaiser en Russell Braun
Zaterdag 30 april 2011– Il Trovatore
Dirigent: James Levine
Solisten: o.a. Sondra Radvanovsky, Dolora Zajick, Marcelo Álvarez en Dmitri Hvorostovsky
Zaterdag 14 mei 2011– Die Walküre
Dirigent: James Levine
Solisten: o.a. Deborah Voigt, Eva-Maria Westbroek, Stephanie Blythe, Jonas Kaufmann en Bryn Terfel

 Uw favoriete opera op zaterdag gemist? U kunt dan elke maandag na de live vertoning om 14 uur in alle Kinepolis bioscopen, o.a. Metropolis in Antwerpen, terecht voor een herhaling tegen de vaste prijs van €12. Tickets zijn nu al verkrijgbaar.

Kalender reprises 
– Maandag 13 december: Don Carlo (Verdi)
– Maandag 10 januari: La Fanciulla del West (Puccini)
– Maandag 14 februari: Nixon in China (Adams)
– Maandag 28 februari: Iphigénie en Tauride (Gluck)
– Maandag 21 maart: Lucia di Lammermoor (Donizetti)
– Maandag 11 april: Le Comte Ory (Rossini)
– Maandag 25 april: Capriccio (Strauss)
– Maandag 2 mei: Il Trovatore (Verdi)

Read Full Post »